De waardigheid en menselijkheid, de weloverdachtheid en wijsheid van deze mensen is ontroerend mooi. […] Deze mensen zijn ondanks hun leeftijd nog steeds idealistisch, nog steeds heel duidelijk over goed en kwaad, nog steeds zo levend. Ze spiegelen een Nederlands-zijn waar we misschien gedeeltelijk wel trots op kunnen zijn, waar men van kon houden. De mensen tonen ook dat mensen die innerlijke waardigheid bezitten niet te overheersen zijn. Ik besef nu pas dat de ontmoeting met Indonesische mensen en culturen, de Nederlandse cultuur waarschijnlijk veredeld heeft, iets minder boers gemaakt, er iets aan heeft toegevoegd.’
drs. Metje Postma, vakgroep Visuele Etnografie Universiteit Leiden |